|
Eerder dit jaar verbrak ik een jarenlang bestaande haat-liefdeverhouding met de Utrechtse Organisatie Oude Muziek. De aanleiding tot die stap vatte ik samen in een afscheidsbrief onder de titel
'Het einde van een vriendschap'. Een aangepaste versie ervan ging richting redactie van het Tijdschrift Oude Muziek (TOM). Onder het motto ‘Daar heb je hem weer’ belandde hij subiet in een Utrechtse prullenbak. Ik schreef toen onder andere: ‘Wat ik echter onbegrijpelijk vind, is het feit dat de Utrechtse pleitbezorgers van de oude muziek met de regelmaat van de klok hoog opgeven over Van Winkels (= eigenaar Brilliant Classics) producten. Of meent men in Utrecht waarachtig dat de kamermuziek van Couperin in goede handen is bij Jed Wentz c.s., de nalatenschap van Schütz in die van de Cappella Augustana en genieten ze daar echt van de door Brilliant Classics op cd gejaste klavierwerken van Scarlatti?' De vraag stellen is hem beantwoorden. Iemand speelde mij vandaag de uitgave 2/05 van het TOM in handen en het blijkt dat men in Utrecht inderdaad erg gecharmeerd is van de Brilliant Classics projecten. Zo wordt ook de Dido and Aeneas van Henry Purcell op cd vastgelegd door Brilliant Classics hoog geprezen (tijdens de 2004-editie van het Holland Festival Oude Muziek in Utrecht uitgevoerd door Musica ad Rhenum o.l.v. Jed Wentz.) Ene Albert Edelman concludeert op pagina 36 van het TOM: ‘Het is een heel menselijke Dido, lekker gewoon en wars van maniërismen. Verder werkt Wentz voor zijn hoofdrollen met jonge |
| zangers die duidelijk nog niet alles al eens hebben gedaan. [...] Het blijkt een bezetting naar de maat van het stuk, zodat het donkere drama van het stuk ineens heel dichtbij komt.’, einde citaat. Als u het begrijpt, dan begrijp ik het ook. Onlangs bracht Kruidvat-toeleverancier Brilliant Classics een 10-cd-doos op de markt met daarin het verzamelde instrumentale werk van Arcangelo Corelli (1653-1713). Voor de uitvoeringen tekenen de klavecinist Pieter-Jan Belder en zijn Musica Amphion, een gelegenheidsensemble dat sterk doet denken aan het complete Orkest van de 18e Eeuw op schnabbeltoer. Ook over deze doos steekt men in Utrecht de loftrompet. Gelijk Wentz valt Belder blijkbaar goed in het pulletje van de Utrechtse organisatie. In de festival-editie van dit jaar voert hij samen met zijn club Johann Sebastian Bachs Musicalisches Opfer uit. In het nieuwe TOM bespreekt Marcel Bijlo op pagina 35/36 de Corelli-doos van Belder. Hij is er uiteraard erg over te spreken en besluit zijn recensie met de woorden: ‘Deze cd-box mag dan uitgegeven zijn door Kruidvat-budgetlabel Brilliant Classics, op kwaliteit van uitvoering en opname is geenszins bezuinigd. Het speelplezier spat er de volle tien cd’s lang vanaf en de opname klinkt vol en riant. Voor de aanschaf van deze cd’s in de winkel is enige haast geboden, op is nu eenmaal op, maar bestellen bij Musica Amphion kan ook.’ In zijn bijdrage schrijft Bijlo nog dat er met name van de triosonates van Corelli weinig opnames bestaan. Dat valt nogal mee, hij had beter kunnen schrijven dat hij weinig of geen andere uitvoeringen kent. In elk geval zijn aan hem voorbijgegaan de door het Franse Arcana geregistreerde vertolkingen van de opus nummers III & V door de Italiaanse violist Enrico Gatti en zijn muzikale vrienden. Eenmaal naar Gatti’s visie op Corelli geluisterd moet je wel tot de conclusie komen dat die van de bovenste plank is en dat de Kruidvat-variant hier schril tegen afsteekt. Hetzelfde geldt voor Corelli's Concerti Grossi opus VI. Zet deze af tegen de uitvoeringen van het Europa Galante met en onder leiding van de violist Fabio Biondi en de balans slaat onmiskenbaar door in de richting van de Italianen. Mijn stellingnamen ontlokken nogal eens reacties als ‘smaken verschillen nu eenmaal’ alsof het onderscheid tussen goede en minder goede uitvoeringen niet te meten zou zijn. Dit soort dooddoeners is aan mij niet besteed. De reden van mijn oppositie is dat velen het TOM zien als dé kennisbron bij uitstek. Zeer ten onrechte dus. Via Preludes website krijgt u zo nu en dan gratis en voor niets vergelijkend warenonderzoek aangeboden in de vorm van luistervoorbeelden. Voor de Purcell-opera-vergelijking klikt u op: 'Vergelijk een Dido'. Via de links die u aantreft onder aan deze pagina kunt u mijn oordelen over de Corelli-doos toetsen. Kees Koudstaal ©prelude 10 juni 2005 |
|
Vergelijking I: Grave uit Corelli's sonate Opus III nr. I op Brilliant Classics: QuickTime • iTunes Grave uit Corelli's sonate Opus III nr. I op Arcana: QuickTime • iTunes Vergelijking II: Grave uit Corelli's sonate Opus V nr. I op Brilliant Classics: QuickTime • iTunes Grave uit Corelli's sonate Opus V nr. I op Arcana: QuickTime • iTunes Vergelijking III Opening Concerto Grosso nr. I: Musica Amphion o.l.v. Pieter-Jan Belder QuickTime • iTunes Opening Concerto Grosso nr. I: Europa Galante o.l.v. Fabio Biondi QuickTime • iTunes Zie ook: Einde van een vriendschap • Over smaak wil met in Utrecht niet twisten • Vergelijk een Dido |